Pierwsza seria doświadczeń wykonana była na układzie, gdzie sam wzmacniacz operacyjny objęty był ujemnym sprzężeniem. Wykazano, iż charakterystyka przejściowa Uwy=f(Uwe) musi być nieliniowa, z uwagi na szumy skrośne fali. Badania potwierdziły oczekiwania naukowe. Funkcja wykreślona była silnie nieliniowa. Kiedy pętla układu sprzężenia objęła też ostatni fragment, szumy te były znacznie obniżone. Funkcja wzmacniacza została prawie doskonale liniowa, co także uwiarygodniło oczekiwania matematyczne, skoro, jak wiadomo, minusowe sprzężenie wzmacniacza linearyzuje funkcje wzmacniacza. W drugiej części ćwiczenia zajęliśmy się badaniem cechy wzmacniacza operacyjnego i jego parametrów, na tle rodzaju wykorzystanego układu sprzężenia. Badając układ z ujemnym sprzężeniem napięciowo-równoległym zauważono, iż wzmocnienie, wyznaczone na podstawie oporności R1 oraz R2, jest bardzo zbieżne do wzmocnienia wyznaczonego doświadczalnie. Jak wynika z założenia, wzrost wartości wzmocnienia sprawia spadek górnej f. Poświadczają to wykonane pomiary. Dokonaliśmy także pomiaru oporności na wejściu, wykorzystując metodę opisaną w sprawozdaniu. Oporność ta wraz z powiększeniem wzmocnienia malała i wynosiła w przybliżeniu wielkości zastosowanego opornika R1. Pomiary wszystkich parametrów zgadzały się z wartościami obliczonymi.